بررسی نقش شهرهای هوشمند در کیفیت زندگی شهری در شرایط پساکرونایی (نمونه موردی شهر رشت

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 هیات علمی دانشکده معماری و هنر دانشگاه گیلان دانشیار گروه شهرسازی

2 کارشناس ارشدشهرسازی- برنامه‌ریزی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه گیلان، ایران

3 دانشجوی دکتری شهرسازی اسلامی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز

10.22124/gscaj.2026.23663.1210

چکیده

سرعت‌بالای سرایت این ویروس و عوارض ناشی از آن بر سلامت افراد، جوامع شهری را در تمام نقاط جهان غافلگیر نموده و این موضوع علی‌الخصوص در کشورهایی نظیر ایران ‌که زیرساخت‌های مناسبی جهت مقابله با چنین بحران‌های ناگهانی را نداشتند پررنگ‌تر بود. یکی از راهکارهای مؤثر در دوران شیوع کرونا به جهت مقابله با چالش‌های مختلف ایجادشده در ابعاد مختلف، مفهوم شهر هوشمند می‌باشد. شهر هوشمند به‌عنوان محور تحول و توسعه هزاره شناخته‌شده و مفاهیم جدیدی را از طریق ترکیب جهان واقعی و مجازی به جهت حل مشکلات شهری ارائه می‌دهد. ما در این پژوهش به بررسی تأثیرگذاری فاکتورهای شهر هوشمند بر شرایط و کیفیت زندگی شهری در وضعیت ایجادشده‌ی ناشی از اپیدمی در شهر رشت پرداختیم. روش تحقیق استفاده‌شده از نوع توصیفی، پیمایشی بوده و گردآوری اطلاعات از طریق مطالعات اسنادی، تحلیل محتوایی و میدانی صورت گرفته است. داده‌های موردنیاز طریق پرسشنامه جمع‌آوری‌شده و از طریق نرم‌افزارSPSS و روش‌های آماری همچون رگرسیون چند متغیره مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که شهر رشت از بعد کیفیت زندگی شهری در دوران کرونا و پس‌ازآن وضعیت مناسبی نداشته است. در ابعاد کالبدی، رفاهی، بهداشتی و سایر موارد هم در وضعیت نابسامانی بوده است. در این پژوهش از طریق رگرسیون به اثبات ارتباط مثبت میان مؤلفه‌های شهر هوشمند و کیفیت زندگی شهری در دوران کرونا پرداخته شد و از طریق ماتریس QSPM راهکارهای پیاده‌سازی مؤلفه‌های شهر هوشمند شناسایی و ارائه گردید.

کلیدواژه‌ها

موضوعات