دانشگاه گیلان مطالعات جغرافیایی نواحی ساحلی 2783-1191 7 2 2026 06 22 Analysis of the Relationship between Temperature Changes on the Southern Coasts of Iran and Teleconnections Indices تحلیل ارتباط بین تغییرات دمایی سواحل جنوبی ایران با شاخص‌های دور پیوند 1 24 9829 10.22124/gscaj.2025.26243.1280 FA برومند صلاحی استاد، گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. فاطمه وطن پرست قلعه جوق دانشجوی دکتری آب و هواشناسی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. مهناز صابر پژوهشگر پسادکتری آب و هواشناسی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. Journal Article 2023 12 12 In this study, the relationship between monthly temperature changes of stations located on the southern coast of Iran and the teleconnection patterns was investigated. The minimum and maximum monthly temperature data of 11 synoptic stations and 14 teleconnection patterns of the Atlantic and tropical Pacific Oceans over 1985-2024 were used. The possible relationship between the two temperature components in the studied stations and these teleconnection patterns was calculated using Pearson correlation analysis, analysis of variance, and regression analysis, and the spatial distribution of the correlation was plotted. The results showed that the highest percentage of correlation between the Pacific Ocean patterns and the minimum and maximum air temperatures of the coasts was with the AMO patterns (0.56), NTA (0.46), AMO (0.76), and ONI (-0.63) patterns, respectively. About 16-56 percent of the minimum temperature changes and 6-31 percent of the maximum temperature changes of the stations were explained by the teleconnection patterns. The NINO3, ONI (Tropical Pacific) and AMO (Atlas) models are more effective in explaining the minimum temperatures of the stations and the NINO3, AMO and AMM models are more effective in explaining the maximum temperatures of the stations. The highest frequency of significant correlations between the minimum temperatures of the stations was observed in January with TNA, in February with AMO and TNA, in March with NAO, in Orville with TSA, in June with WHWP, in July with TSA, in August with TNA, in September with WHWP and AMO, and in May, October, November and December with AMO. در این پژوهش، ارتباط بین تغییرات دمای ماهانه ایستگاه‌های واقع در سواحل جنوبی ایران با الگوهای دورپیوند بررسی شد. از داده حداقل و حداکثر دمای ماهانه 11 ایستگاه سینوپتیک و 14 الگوی دورپیوند اقیانوس اطلس و آرام حاره‌ای طی دورة آماری 2024-1985 استفاده شد. ارتباط احتمالی بین دو مؤلفه دمایی مورد نظر در ایستگاه‌های موردمطالعه با این الگوها با روش‌های تحلیل همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس، تحلیل رگرسیون پس‌رونده محاسبه و توزیع فضایی همبستگی ترسیم شد. نتایج نشان داد بیشتریندرصد همبستگی بین الگوهای اقیانوس آرام با حداقل و حداکثر دمای هوای سواحل به‌ترتیب با الگوهای AMO (0/56)،NTA (0/46)، الگوهای AMO (0/76) وONI (-0/63) است. حدود 56-16 درصد از تغییرات حداقل دما و 31-6 درصد از تغییرات حداکثر دمای ایستگاه‌ها توسط الگوها دورپیوند تبیین شد. الگوهای NINO3، ONI (آرام حاره‌ای) و AMO (اطلس) در تبیین حداقل دمای ایستگاه‌ها و الگوهای NINO3، AMO و AMM در تبیین حداکثر دمای ایستگاه‌ها مؤثرتر هستند. بیشترین فراوانی همبستگی معنی‌دار بین حداقل دمای ایستگاه‌ها در ژانویه با TNA، در فوریه با AMO و TNA، در مارس با NAO، در آرویل با TSA، در ژوئن با WHWP، در ژوئیه با TSA، در اوت با TNA، در سپتامبر با WHWP و AMO و در می، اکتبر، نوامبر و دسامبر با AMO مشاهده شد.

https://hgscaj.guilan.ac.ir/article_9829_622a34610c489cd505723f1817ddb9b6.pdf

دانشگاه گیلان مطالعات جغرافیایی نواحی ساحلی 2783-1191 7 2 2026 06 22 Investigating the Factors Affecting the Reconstruction of the Physical Space of Coastal Rural Settlements in Chabahar County بررسی عوامل مؤثر بر بازساخت فضای کالبدی سکونتگاه‌های روستایی ساحلی شهرستان چابهار 25 38 9830 10.22124/gscaj.2026.28193.1315 FA سیروس قنبری دانشیار، گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی ، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. منیره غفران دانشجوی دکترای، گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. Journal Article 2025 02 28 Rural settlement reconstruction constitutes a dynamic and multidimensional process that, in the wake of destruction, displacement, or alterations to physical structures, demands critical reassessment and strategic re-planning. The present study seeks to identify and analyze the factors influencing the physical-spatial reconstruction of coastal rural settlements in Chabahar County. This research was applied in terms of objective and descriptive-analytical in method with a quantitative approach. Data were collected using a researcher-made questionnaire, and the statistical population consisted of households residing in the coastal villages of Chabahar County. Employing Cochran's formula and quota sampling, a total of 320 households were selected as the sample. The Analytic Network Process (ANP) was utilized for data analysis to determine the significance and weight of the influencing factors. The analytical results revealed that five principal factors exert the greatest influence on the physical-spatial reconstruction of coastal rural settlements. Improvement of the village fabric (weight: 0.277) emerged as the most critical factor, pertaining to the renovation of physical structures and the enhancement of residential environmental quality. Preservation of the village landscape (0.273) was found to play a vital role in sustaining the visual identity and cultural landscape of the settlements. Development of the road network (0.254), aimed at improving intra-village accessibility and connectivity with surrounding areas, ranked third in importance. Furthermore, enhancement of housing quality (0.235) and infrastructure development (0.230), encompassing water, electricity, sewage systems, and communication routes, were identified as additional priority factors affecting the physical reconstruction of the settlements. These results can provide a suitable basis for formulating future policies and plans in the area of rural settlement reconstruction in coastal regions. Network analysis process was used to investigate and identify these factors and determine their quantity and importance. The results showed that improving the texture of the village by weight (0.277), maintaining the village landscape (0.273), developing the road network (0.254), increasing the quality of housing (0.235) and developing infrastructure (230. 0) The most important factors affecting the reconstruction of the physical space of coastal rural settlements in Chabahar township. بازساخت سکونتگاه‌های روستایی، فرایندی پویا و چندبُعدی است که در نتیجة تخریب، جابجایی یا تغییر در ساختارهای کالبدی، نیازمند بازنگری و برنامه‌ریزی مجدد می‌گردد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل عوامل مؤثر بر بازساخت فضای کالبدی سکونتگاه‌های روستایی ساحلی شهرستان چابهار انجام شده است. این مطالعه از منظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد کمی می‌باشد. داده‌ها از طریق پرسش‌نامه‌ی محقق‌ساخته گردآوری شده و جامعه آماری شامل خانوارهای روستاهای ساحلی شهرستان چابهار است. با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه‌گیری سهمیه‌ای، ۳۲۰ خانوار به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. برای تحلیل داده‌ها و تعیین اهمیت و وزن عوامل مؤثر، از فرایند تحلیل شبکه‌ای (ANP) بهره گرفته شد. نتایج حاصل از تحلیل‌ها نشان داد که پنج عامل اصلی در بازساخت فضای کالبدی سکونتگاه‌های روستایی ساحلی بیشترین تأثیر را دارند. بهبود بافت روستا (0/277) به عنوان مهم‌ترین عامل شناخته شد که به نوسازی ساختار فیزیکی و ارتقای کیفیت محیط سکونت اشاره دارد. حفظ چشم‌انداز روستا (0/273) نیز نقش مهمی در تداوم هویت بصری و منظر فرهنگی سکونتگاه‌ها ایفا می‌کند. توسعه‌ی شبکه‌ی معابر (0/254)، با هدف بهبود دسترسی درون‌روستایی و ارتباط با مراکز پیرامونی، در رتبه سوم قرار گرفت. همچنین، افزایش کیفیت مسکن (0/235) و توسعه‌ی زیرساخت‌ها (0/230) نظیر تأسیسات آب، برق، فاضلاب و راه‌های ارتباطی، از دیگر اولویت‌های مؤثر بر بازساخت فیزیکی سکونتگاه‌ها شناسایی شدند. این نتایج می‌تواند مبنای مناسبی برای تدوین سیاست‌ها و برنامه‌ریزی‌های آتی در حوزه‌ی بازساخت سکونتگاه‌های روستایی در مناطق ساحلی فراهم سازد.

https://hgscaj.guilan.ac.ir/article_9830_04a26b668cb98c201a35b6c7af3d8226.pdf

دانشگاه گیلان مطالعات جغرافیایی نواحی ساحلی 2783-1191 7 2 2026 06 22 Assessment and Evaluation of Urban Sprawl in Coastal Cities of Māzandarān Province سنجش و ارزیابی میزان پراکنده رویی در شهرهای ساحلی استان مازندران 39 52 9831 10.22124/gscaj.2026.29723.1345 FA حمید عمونیا استادیار، گروه آموزش جغرافیا، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. عامر نیک پور دانشیار، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. 0000-0003-2839-4526 Journal Article 2025 02 06 The coastal cities of Māzandarān Province are facing the challenge of physical sprawl. Given the rapid population growth and unbalanced urban development, this study examined the factors influencing urban sprawl, including population density, total area, employment rate, and population size, to determine the relationship between these factors and the patterns of spatial dispersion. The research method is descriptive–analytical and based on satellite data, utilizing the Shannon entropy model to analyze spatial dispersion data. The research findings indicated a weak inverse relationship between population density, total area, employment rate, and population size and the urban sprawl of coastal cities in Māzandarān Province. The correlation coefficient between population density and urban sprawl was -0.21, between total area and urban sprawl was -0.15, between employment rate and urban sprawl was -0.11, and between population size and urban sprawl was -0.18. It was also found that the growth of the coastal cities has mainly followed a linear pattern, shaped by the specific geographical and environmental conditions of the region. The study concluded that the examined factors alone cannot significantly predict the degree of urban sprawl in the coastal cities of Māzandarān Province. In particular, the very weak correlation coefficients indicated that there is no meaningful relationship between these factors and urban sprawl. Therefore, a more comprehensive investigation of other environmental and economic factors is required to achieve a better understanding and more effective management of the growth of coastal cities. شهرهای ساحلی استان مازندران با چالش‌ پراکنده‌رویی فیزیکی روبرو هستند. با توجه به رشد سریع جمعیت و توسعه نامتوازن شهری، این مطالعه به بررسی عوامل مؤثر بر پراکنده‌رویی شهری، از جمله تراکم جمعیت، مساحت کل، درصد مشاغل و تعداد جمعیت، می‌پردازد تا بتواند ارتباط این عوامل را با الگوهای پراکنده‌رویی مشخص کند. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی مبتنی بر داده‌های ماهواره ای است که برای تحلیل داده‌های پراکندگی از مدل آنتروپی شانون استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که بین تراکم جمعیت، مساحت کل، درصد مشاغل و تعداد جمعیت با پراکنده‌رویی شهرهای ساحلی استان مازندران ارتباط معکوس بسیار ضعیفی برقرار است. ضریب همبستگی بین تراکم جمعیت و پراکنده‌رویی برابر با 0.21-، بین مساحت کل و پراکنده‌رویی برابر با 0.15-، بین درصد مشاغل و پراکنده‌رویی برابر با 0.11- و بین تعداد جمعیت و پراکنده‌رویی برابر با 0.18- است. همچنین مشخص شد که رشد شهرهای ساحلی به طور عمده به صورت خطی مستقیم بوده و این الگوی رشد با توجه به شرایط جغرافیایی و محیطی خاص منطقه شکل گرفته است.این پژوهش به این نتیجه رسید که عوامل مورد بررسی، به تنهایی نمی‌توانند به طور قابل توجهی میزان پراکنده‌رویی در شهرهای ساحلی استان مازندران را پیش‌بینی کنند. به‌ویژه که مقادیر ضریب همبستگی بسیار ضعیف هستند و نشان می‌دهند که ارتباط معناداری بین این عوامل و پراکنده‌رویی وجود ندارد. از این رو، برای درک بهتر و مدیریت صحیح رشد شهرهای ساحلی، نیاز به بررسی جامع‌تری از دیگر عوامل محیطی و اقتصادی وجود دارد.

https://hgscaj.guilan.ac.ir/article_9831_a8c5116b08348fb548f711423ce21d36.pdf

دانشگاه گیلان مطالعات جغرافیایی نواحی ساحلی 2783-1191 7 2 2026 06 22 Spatial Planning for the Economic Development of Coastal Cities with a Focus on Beach and Water Sports Tourism (Case Study: Farahābād, the City of Sāri) برنامه‌ریزی فضایی توسعه اقتصاد شهرهای دریامحور با رویکرد گردشگری ورزش‌های ساحلی و آبی (مورد مطالعه: فرح آباد ساری) 53 65 9832 10.22124/gscaj.2026.29821.1346 FA کرامت اله زیاری استاد، گروه جغرافیای انسانی و برنامه‌ریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. سیده فائزه جلالی ارزفونی دانشجوی دکتری، گروه جغرافیای انسانی و برنامه‌ریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Journal Article 2025 03 06 In recent years, sports tourism has emerged as one of the dynamic and appealing branches of the tourism industry, playing an increasingly significant role in shaping travelers' destination choices. Among its various forms, coastal and marine sports have gained considerable popularity, particularly in areas rich in natural marine resources. Their thrilling, recreational, and health-oriented nature has made them highly attractive to a wide range of tourists. Coastal regions and marine shorelines serve as natural settings for such activities, offering substantial potential for economic development and tourist attraction. Mazandaran Province, benefiting from its strategic geographical location and proximity to the Caspian Sea, is considered one of the most promising regions in Iran for the expansion of coastal and marine sports tourism. This potential positions the province as a prime candidate for both domestic and international travel. Accordingly, the present study aimed to identify the key factors influencing the economic development of coastal cities through coastal and marine sports tourism, with a specific focus on the Farahābād region of the city of Sāri. Methodologically, this research was applied in terms of purpose, descriptive-analytical in nature, and inductive in its research approach. To collect the required data, both documentary (library-based) and survey (field-based) methods were employed. The indicators used in this study included economic development and coastal and marine sports tourism, which encompass tourism attractions, infrastructure and facilities, human resources and management, as well as socio-cultural aspects. For data analysis, SPSS statistical software was utilized, employing Pearson correlation tests and multiple regression analysis. In addition, AMOS software was used to perform factor analysis to identify the most significant contributing factors. The findings of the study indicate a significant and positive relationship among the research variables, confirming their mutual influence. Moreover, the results of the standardized factor loadings show that all five identified factors (research variables) have positive and statistically significant coefficients at the 0.05 level. Therefore, each of these factors plays an effective role in the economic development of coastal cities through coastal and marine sports tourism, specifically in the Farahābād region of Sāri. در سال‌های اخیر، گردشگری ورزشی به‌عنوان یکی از شاخه‌های نوین و جذاب صنعت توریسم، نقش فزاینده‌ای در انتخاب مقاصد گردشگری ایفا کرده است. در این میان، ورزش‌های ساحلی و آبی به‌ویژه در نواحی برخوردار از منابع طبیعی دریایی، به‌دلیلماهیت هیجانی، تفریحی و سلامت‌محور خود، مورد استقبال فزاینده گردشگران قرار گرفته‌اند. سواحل آبی دریاها به‌عنوان بستر طبیعی این نوع گردشگری، از ظرفیت بالایی در توسعه اقتصادی و جذب گردشگر برخوردارند. استان مازندران، با بهره‌مندی از موقعیت جغرافیایی ممتاز و مجاورت با دریای خزر، یکی از مستعدترین مناطق کشور برای توسعه گردشگری ورزش‌های ساحلی و آبی به شمار می‌رود؛ به‌گونه‌ای که می‌تواند در اولویت انتخاب مقاصد سفر گردشگران داخلی و خارجی قرار گیرد. ازاین‌رو هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل مؤثر بر توسعه اقتصاد شهرهای دریامحور با رویکرد گردشگری ورزشهای ساحلی و آبی در منطقه فرحآباد ساری است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، از نوع تحقیقات توصیفی–تحلیلی و به لحاظ رویکرد پژوهش، استقرایی است. برای جمع‌آوری اطلاعات لازم، از دو روش اسنادی (کتابخانهای) و پیمایشی (میدانی) استفاده شده است. شاخصهای مورد استفاده در این پژوهش شامل: توسعه اقتصادی و گردشگری ورزشهای ساحلی و آبی (جاذبههای گردشگری، امکانات و زیر ساختها، نیروی انسانی- مدیریت، اجتماعی-فرهنگی) است. جهت تجزیه‌وتحلیل دادههای پرسش‌نامه از نرمافزار آماری SPSS و از آزمونهای همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و از نرم‌افزار آموس جهت شناسایی مهمترین عوامل از تحلیل عاملی استفاده شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که میان متغیرهای پژوهش، رابطه معنادار و مثبتی وجود دارد و این متغیرها بر یکدیگر اثرگذار هستند. همچنین نتایج تحلیل استاندارد بارهای عاملی مؤثر در توسعه اقتصاد شهرهای دریامحور با رویکرد گردشگری ورزشهای ساحلی و آبی نشان داد که ضرایب عاملی 5 عامل (متغیرهای پژوهش)، مثبت بوده و در سطح معناداری 0/05 تأیید شده است؛ بنابراین تمامی عاملها نقش اثرگذاری در توسعه اقتصاد شهرهای دریامحور با رویکرد گردشگری ورزشهای ساحلی و آبی فرحآباد ساری دارند.

https://hgscaj.guilan.ac.ir/article_9832_d4d16391c9a3246413adc9173ad52825.pdf

دانشگاه گیلان مطالعات جغرافیایی نواحی ساحلی 2783-1191 7 2 2026 06 22 The Influence of Rasht's Restaurants on Creative Food Tourism تأثیر رستوران‌های رشت بر گردشگری خلاق خوراک 69 89 9834 10.22124/gscaj.2025.29903.1347 FA مهدی حسام دانشیار ، گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. فرشته چراغی پور دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، گروه جغرافیا ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. نیما مشیری لنگرودی دانشجوی دکتری مدیریت جهانگردی، گروه مدیریت جهانگردی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی،تهران، ایران. Journal Article 2025 03 11 Creative tourism, particularly in the realm of food tourism, offers valuable opportunities for urban engagement, especially on a global scale. Food tourism not only boosts local economies but also highlights each city's unique natural, geographical, and cultural attributes. It is integral to many other high-revenue sectors, especially in developed countries. Promoting a city's traditions through its food culture is thus essential. Restaurant management, a crucial aspect of the tourism industry, satisfies tourists' culinary needs while serving as a key attraction in itself. Developing effective restaurant management practices can yield significant economic, social, and cultural benefits, contributing to sustainable tourism growth. In a descriptive-analytical study focused on Rasht, restaurant owners formed the statistical population, with a sample size of 107 from the city's 130 restaurants. Data were collected via questionnaires and analyzed using correlation tests, regression, and confirmatory factor analysis in SPSS and LISREL. The questionnaire's reliability, indicated by a Cronbach's alpha of 0.901, confirms its robustness. Results reveal that the service index has the highest average score (4.24), while the environment index scores the lowest (3.60). The environment index shows the highest correlation with creative food tourism (0.826), whereas the service index has the lowest correlation (0.560). Regression analysis indicates that the staff index, with a beta value of 0.402, significantly influences creative food tourism, whereas the ingredients and presentation indices, with beta values of -0.032 and -0.143 respectively, exert minimal impact. گردشگری خلاق فرصت‌های مهمی در تعاملات شهری، به‌ویژه در عرصه‌های فراملی برای مکان‌های شهری فراهم می‌سازد. رستوران‌داری یکی از زیرمجموعه‌های صنعت گردشگری علاوه بر تأمین نیازهای غذایی گردشگران، یکی از جاذبه های مقاصد گردشگری است. منافع اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی حاصل از توسعه رستوران‌داری گامی مؤثر در جهت توسعه پایدار گردشگری است. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی و از نظر نوع هدف کاربردی است. جامعه آماری، صاحبان رستوران‌های شهر رشت است و حجم نمونه 107 نفر می باشد. از مجموع 130 رستوران در شهر رشت تعداد 107 پرسشنامه بین رستوران‌داران توزیع شد. نتایج به دست آمده با آزمون های همبستگی، رگرسیون و تحلیل عاملی تأییدی در نرم افزارهای SPSS و LISREL تجزیه و تحلیل شد.تعداد نمونه آماری با نرم افزار لیزرل ارتباط منطقی دارد. حداقل حجم نمونه برای مدلهای ساده 100 تا 150 نمونه، برای مدلهای پیچیده تر 200 نمونه است. این مطالعه شامل 6 شاخص اصلی و 48 گویه است که بعد از حذف گویه هایی که بارهای عاملی آنها کمتر از 0/4 بود از 48 گویه 33 گویه باقی ماند که مدلی متوسط است. در تحلیل عاملی تأییدی نیز مقدار chi-square=89/685و 0/059 =RM SEA به دست آمد که کمتر از 0/08 است که نشاندهنده برازش خوب مدل است بنابراین حجم نمونه کافی است.پایایی پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ 0/901 به دست آمد. نتایج نشان داد از بین شاخص های پژوهش، شاخص خدمات دارای بالاترین میانگین (4/24) و شاخص محیط دارای پایین ترین میانگین (3/60) است. همچنین بر اساس نتایج آزمون همبستگی می توان گفت شاخص محیط با گردشگری خلاق خوراک دارای بالاترین همبستگی (0/826) و شاخص خدمات با گردشگری خلاق خوراک پایین ترین همبستگی (0/560) را دارد. بر اساس نتایج آزمون رگرسیون، شاخص پرسنل با مقدار بتای 0/402 بیشترین تأثیر را بر گردشگری خلاق خوراک و شاخص های مواد تشکیل دهنده و ارائه با مقدار بتای 0/32- و 0/143- کمترین تأثیر را بر گردشگری خلاق خوراک داشته اند.

https://hgscaj.guilan.ac.ir/article_9834_f5c2434cef13abc6eee1cc946a8a54f2.pdf

دانشگاه گیلان مطالعات جغرافیایی نواحی ساحلی 2783-1191 7 2 2026 06 22 Assessing the Effects of Tourism Boom on the Sustainable Development of the Coastal City of Bushehr تحلیل اثرات رونقِ گردشگری بر توسعة پایدار شهر ساحلی بوشهر 91 110 9833 10.22124/gscaj.2026.31249.1367 FA احسان حیدرزاده استادیار، گروه شهرسازی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران. Journal Article 2025 07 26 The boom in coastal tourism, in all its aspects, brings coastal cities closer to creating sustainable communities. While coastal tourism is rapidly growing, these areas are currently under significant population pressure due to urbanization, presenting a dual perspective on their status. This study aimed to enhance the impacts of coastal tourism on the sustainable development of Bushehr by employing the ISM method, relying on the expertise of specialists and informed individuals. The research method, which was also a novelty aspect of this study, was qualitative, utilizing Interpretive Structural Modeling (ISM) and MICMAC analysis for data processing. The sample consisted of 100 professors, students, and knowledgeable individuals in the research field. The results indicated that indicators such as “sales of local products (C1),” “creation of job opportunities (C3),” “improvement of living standards and services for host communities (C4),” and “preservation and revival of traditional occupations (C5),” while playing influential roles in shaping other components, are themselves highly affected by the operational environment and the overall system structure, thus holding the greatest importance. Ultimately, the structural analysis highlighted the necessity of an integrated and systemic approach where tourism growth is not merely an economic goal but a tool to enhance quality of life, ecological sustainability, and social cohesion in coastal cities. رونق گردشگری، به‌ویژه در شهرهای ساحلی، نقش مهمی در ارتقای توسعة پایدار شهری ایفا می‌کند. این شهرها با برخورداری از منابع طبیعی و فرهنگی متعدد، پتانسیل بالایی برای جذب گردشگران دارند. با این حال، فشار جمعیتی، ضعف زیرساخت‌های گردشگری و تهدیدات زیست‌محیطی، چشم‌انداز توسعه پایدار را در این مناطق با چالش مواجه می‌سازد. بررسی دقیق تأثیر گردشگری بر ابعاد اقتصادی، اجتماعی و محیط‌زیستی شهر بوشهر می‌تواند راهنمایی برای سیاست‌گذاران و برنامه‌ریزان شهری فراهم کند. این پژوهش با بهره‌گیری از ترکیب روش تحلیل ساختاری_تفسیری (ISM) و MicMac، به‌صورت کیفی و متکی بر نظر 100 نفر از خبرگان، اساتید و دانشجویان آگاه، به تحلیل اثرات رونق گردشگری بر توسعه پایدار شهر ساحلی بوشهر می‌پردازد. نوآوری این مطالعه در کاربرد تلفیقی این روش‌ها برای بررسی تعاملات پیچیده میان شاخص‌های کالبدی، اقتصادی، اجتماعی و محیط‌زیستی در زمینه گردشگری شهری و ارائه راهکارهای سیستمی جهت ارتقای کیفیت زندگی و پایداری اکولوژیکی شهرهای ساحلی نهفته است. نتایج نشان می‌دهد شاخص‌هایی نظیر «فروش کالاهای بومی (C1)»، «ایجاد فرصت‌های شغلی(C3)»، «بهبود سطح زندگی و خدمات برای اقشار جامعه‌ی میزبان(C4)»، «حفظ و احیای مشاغل سنتی(C5)» و.... ، در عین حال که نقش اثرگذار در شکل‌دهی سایر مؤلفه‌ها دارند، خود نیز به‌شدت متأثر از محیط عملکردی و ساختار کلان سیستم هستند، و لذا بالاترین اهمیت را دارند. آنچه در نهایت از تحلیل ساختاری استخراج می‌شود، ضرورت اتخاذ رویکردی تلفیقی و سیستمی است که در آن، رونق گردشگری نه صرفاً به‌مثابه یک هدف اقتصادی، بلکه به‌عنوان ابزاری در خدمت ارتقای کیفیت زندگی، پایداری اکولوژیکی، و انسجام اجتماعی شهرهای ساحلی در نظر گرفته شود.

https://hgscaj.guilan.ac.ir/article_9833_b9c677193d97f5c33be392f7f39c37fd.pdf